Chrześcijańska troska o Ojczyznę na Mazowszu

Chrześcijańska troska o Ojczyznę na Mazowszu, to temat oświadczenia Rady Społecznej przy Biskupie Płockim. Rok 2018 to czas, w którym świętować będziemy setną rocznicę odzyskania Niepodległości. To również czas, gdy w sposób szczególny wspominać będziemy św. Stanisława Kostkę – mija 450 lat od jego śmierci. “Szczególnego znaczenia nabiera wychowanie patriotyczne młodych Polaków, którzy z jednej strony potrafią docenić bohaterstwo obrońców Ojczyzny, z drugiej zaś narażeni są na wpływy wielokulturowego postmodernizmu i nacjonalizmu” – czytamy w oświadczeniu.  

Poniżej prezentujemy całe oświadczenie 

                                                          Chrześcijańska troska o Ojczyznę na Mazowszu  

1. Odrestaurowana w 2017 r. Kaplica Królewska w Bazylice Katedralnej w Płocku przypomina o szczególnej odpowiedzialności za Ojczyznę. Matka Kościołów mazowieckich,  jedna z najstarszych Katedr w Polsce, przechowująca doczesne szczątki Władysława  Hermana, Bolesława Krzywoustego i najważniejszych książąt mazowieckich, w niezwykły  sposób pokazuje, jak nasi przodkowie budowali polską ojczyznę nad Wisłą, razem zresztą z  innymi plemionami scalonymi przez chrzest i panowanie piastowskie. Świętując stulecie  odzyskania niepodległości w 2018 r., odsłaniamy najważniejsze źródła polskiego patriotyzmu,  w którym ma swoje miejsce zarówno naród, ojcowizna jak i kultura.  

2. Oddziaływanie Kaplicy Królewskiej znajduje przedłużenie w setkach mazowieckich świątyń, cmentarzy, kurhanów, kapliczek i krzyży, które przechowują świadectwa służby  Polsce przez obrońców Ojczyzny, ale także twórców kultury, duchownych, stróżów miejsc  pamięci o małych ojczyznach. Wyrażając wdzięczność duchowieństwu, władzom  samorządowym i szkolnym, jesteśmy przekonani, że rodzice, nauczyciele i katecheci znajdą  sposób, aby głosy przeszłości dotarły do serc, umysłów i sumień młodych Polaków.  

3. Doskonałą okazję do tego stwarza 450.  rocznica śmierci św. Stanisława Kostki,  obchodzona w całej Polsce jako Rok św. Stanisława Kostki. Pamiętając, że św. Stanisław  Kostka już w 1671 r. został ogłoszony patronem Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa  Litewskiego, na Mazowszu mamy okazję dotknąć śladów Świętego z Rostkowa, zarówno w  ziemi przasnyskiej i zakroczymskiej, jak również w bogatej historii jezuitów na Mazowszu,  wraz ze słynnymi kolegiami jezuickimi  w Pułtusku i Płocku.  Zachęcamy środowiska pedagogiczne – kościelne i świeckie naszej diecezji do przypomnienia ducha szkół jezuickich, w których wysoki poziom naukowy łączył się z  integralnym wychowaniem humanistycznym, estetycznym i religijnym. Rok Stanisławowski  stwarza okazję do zwiększenia wysiłków w celu utworzenia nowych szkół katolickich w  naszej diecezji. Szczególnie zachęcamy stowarzyszenia i ruchy prorodzinne (Stowarzyszenie  Rodzin Katolickich, Kościół Domowy, Ruch Rodzin Nazaretańskich, Akcja Katolicka), aby w  tworzenia środowisk szkolno-wychowawczych odpowiedziały na wyzwania naszych czasów.  

5. Szczególnego znaczenia nabiera wychowanie patriotyczne młodych Polaków, którzy z jednej strony potrafią docenić bohaterstwo obrońców Ojczyzny, z drugiej zaś narażeni są na  wpływy wielokulturowego postmodernizmu i nacjonalizmu. W tym kontekście droga św.  Stanisława Kostki, Polaka z Rostkowa, szukającego wyższych wartości (  ad maiora natus  sum)  w europejskiej wspólnocie Jezuitów, może być inspiracją do odwagi pójścia za głosem  powołania, także kapłańskiego czy zakonnego. Kryzys powołań kapłańskich i zakonnych  powinien stać się wyzwaniem dla wszystkich wspólnot rodzinnych i kościelnych w naszej  Ojczyźnie.  

6. Przykład braterstwa chrześcijańskiego, tak samo dumnego ze swojej tożsamości narodowej, jak i otwartego na inne kultury pokazały Światowe Dni Młodzieży w Krakowie.  Ich duch powinien być pielęgnowany w Roku św. Stanisława Kostki poprzez rozwijanie na  Mazowszu „patriotyzmu gościnnego, włączającego, inspirującego się najlepszym dorobkiem  sąsiadów i całej europejskiej kultury”  (por. KEP, Chrześcijański kształt patriotyzmu, n. 6).  Powinno to znaleźć wyraz w zarówno w odniesienia do braci Ukraińców, szukających pracy  w Polsce, jak i w konkretnej pomocy polskim repatriantom ze Wschodu. Wielu z nich,  przynajmniej w pierwszych miesiącach po przyjeździe do Polski, znajduje przystań w Domu  Polonii w Pułtusku. Zobowiązuje to nas do okazania solidarności i konkretnej pomocy.  

7. W ramach troski o Ojczyznę, nie możemy zapomnieć o tych, którzy w ostatnim czasie wyemigrowali z Mazowsza za pracą do krajów ościennych. Prosimy, aby nawiązywali  kontakty z polskimi ośrodkami duszpasterskimi, tworzyli solidarne grupy wsparcia, pamiętali  o rodzinach pozostawionych w Polsce, w sposób godny prezentowali polską kulturę i styl  życia pośród cudzoziemców. Od rodzin pozostawionych w Polsce, polskiego rządu i Kościoła  mają prawo oczekiwać wsparcia,  zwłaszcza w utrzymywaniu kontaktu z Ojczyzną i zapewnieniu opieki duszpasterskiej przez polskich księży.  

8. Zachęcamy wreszcie duszpasterzy, rodziców, wychowawców, ludzi nauki, kultury i polityki do promocji patriotyzmu, w którym takie zasady współżycia społecznego jak życzliwość,  solidarność, gotowość do pojednania i troska o wykluczonych pozwolą przezwyciężać polskie  wady narodowe, wypływające zarówno z egoistycznych postaw niektórych Polaków, jak i  koniecznych do usunięcia struktur zła.  

9. W tym kontekście wzywamy do budowania kultury politycznej, w której różnice w postrzeganiu dobra wspólnego, nie muszą prowadzić do walki, nienawiści, obrażania  godności przeciwników politycznych. Chrześcijanie powinni stawać się promotorami dialogu  między partiami politycznymi, pośrednikami między grupami społecznymi i zawodowymi, a  nawet ośrodkami władzy. Powinna temu służyć szersza znajomość katolickiej nauki  społecznej oraz większa aktywność wiernych świeckich w podejmowaniu odpowiedzialności  za dobro wspólne.  

Ks. prof. dr hab. Ireneusz Mroczkowski  

Przewodniczący Rady Społecznej przy Biskupie Płockim  

Płock, dnia 30 grudnia 2017 r.