Dziś, 15 maja przypada uroczystość poświęcenia płockiej Stanisławówki

Ponad sto lat temu (1907 r.) ks. Ignacy Lasocki kupił część dawnego folwarku, by stworzyć miejsce dla młodych, którzy potrzebowali wsparcia i domu. Z dawnej stajni powstała kaplica, a później, w 1929 roku, parafia – miejsce, które od początku miało jedno zadanie: pomagać młodym odnaleźć Boga w codzienności.

W 1929 roku na Stanisławówce pojawili się salezjanie. Ks. Lasocki wiedział, że jego dzieło potrzebuje wspólnoty, która potrafi żyć dla młodych i z młodymi. Dlatego zaprosił zgromadzenie, którego charyzmat – radość, wychowanie, obecność – idealnie pasował do tego miejsca. Salezjanie przejęli opiekę nad kaplicą, zakładem i parafią św. Stanisława Kostki. Od tego momentu Stanisławówka zaczęła oddychać ich stylem: oratorium, spotkania, rekolekcje, codzienna praca z młodzieżą. To oni nadali temu miejscu rytm, który trwa do dziś.

Gdy lata mijały, wspólnota rosła, aż w końcu pojawiła się potrzeba nowej świątyni. Budowę rozpoczęto w 1978 r. Dziesięć lat później, 15 maja 1988 roku, poświęcono kościół, który dziś znamy – największą świątynię w Płocku, zbudowaną jak korona, by przypominała, że Bóg jest Królem serc, a Maryja prowadzi do Niego pewnie i cicho.

Dziś Stanisławówka nie jest tylko budynkiem. To miejsce, które pamięta tysiące modlitw, decyzji, spotkań i powrotów. Miejsce, które powstało dla młodych – i wciąż ich zaprasza. Może właśnie dziś warto wejść, usiąść na chwilę i pomyśleć, że ta historia trwa dalej – także dzięki nam.

źródło: Stanisławówka Płock