Dziś mija 20. rocznica śmierci Jakuba Chojnackiego, jednego z najbardziej zasłużonych Płocczan

18 września 2026 r. mija 20 lat od śmierci dr. inż. Jakuba Chojnackiego, który w latach 1968–2002 sprawował funkcję prezesa Towarzystwa Naukowego Płockiego, a następnie – aż do śmierci – pozostawał prezesem honorowym TNP.

W związku z rocznicą, na cmentarzu zabytkowym w Płocku przy al. Kobylińskiego miało miejsce złożenie kwiatów i zapalenie zniczy na grobie. W upamiętnieniu wzięli udział przedstawiciele Zarządu oraz członkowie Towarzystwa Naukowego Płockiego, rodzina i przyjaciele zmarłego. Sylwetkę dr. inż. J. Chojnackiego przypomniał prof. Maciej Słodki, prezes TNP.

Wieloletnią działalność, zasługi dla Płocka i regionu oraz uroczystości pogrzebowe J. Chojnackiego wspominali również prof. Zbigniew Kruszewski, prezes honorowy TNP, dr Marian Chudzyński, członek honorowy TNP, prof. Anna Stogowska, dr Jacek Zieleniewski, a także syn – Marek Chojnacki.

Na zdjęciu grono uczestników 20. rocznicy śmierci Jakuba Chojnackiego (od lewej): Marek Chojnacki, syn J. Chojnackiego; prof. Maciej Słodki, prezes TNP; prof. Anna Stogowska, członek TNP; Urszula Ambroziak-Bereszczyńska, dyr. LO im. T. Kościuszki w Gostyninie; lek. Jacek Zieleniewski, członek TNP; ks. prof. Daniel Brzeziński, wiceprezes TNP; dr Tomasz Piekarski, skarbnik TNP; prof. Andrzej Kansy, członek Zarządu TNP; prof. Zbigniew Kruszewski, prezes honorowy TNP; dr Marian Chudzyński, członek honorowy TNP.

Dr inż. Jakub Chojnacki (1922–2006) – przez 34 lata prezes Towarzystwa Naukowego Płockiego (1968–2002), zasłużony dla TNP, ale również dla rozwoju całego Płocka. Pochodził z Sierpca, ale całe dorosłe życie spędził w Płocku. Po maturze w 1945 r. w LO im. marsz. S. Małachowskiego uzyskał dyplom magistra prawa na Uniwersytecie Łódzkim, dyplom inżyniera technologii drewna w SGGW w Warszawie oraz stopień doktora nauk politycznych na UW za pracę pt. „Rozwój Płocka pod wpływem budowy Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych”, która ukazała się drukiem. Pełnił wiele funkcji w mieście, początkowo kierował tartakiem, w latach 1961– 1973 był zastępcą przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Płocku. Później został dyrektorem Zakładów Stolarki Budowlanej Stolbud, skąd w 1982 r. przeszedł na emeryturę. Płocczanie wiele mu zawdzięczają, m.in. to on przyczynił się do wybudowania pierwszego amfiteatru oraz rozbudowy Małachowianki. ​

W 1952 r. J. Chojnacki został członkiem Towarzystwa Naukowego Płockiego. W strukturze TNP początkowo sprawował różne funkcje: sekretarza generalnego (1960–1961), a następnie wiceprezesa (1961–1968). Prezesem Towarzystwa został wybrany 28 czerwca 1968 r. i pełnił tę funkcję do 2002 r. Ponadto, w 1982 r. Walne Zgromadzenie nadało mu godność członka honorowego TNP.

Bibliografia drukowanych prac J. Chojnackiego liczy około 300 pozycji. Dbał o rozwój Towarzystwa Naukowego Płockiego na każdej płaszczyźnie, nie tylko w zakresie uprawiania i propagowania nauki. Doprowadził do przeniesienia w 1976 r. Biblioteki im. Zielińskich do „Domu pod Opatrznością”, a następnie rozbudowanie placówki w latach 90. XX wieku. Przeprowadził również generalny remont oficyny w głównej siedzibie TNP przy pl. Narutowicza 8. Spektakularnym osiągnięciem J. Chojnackiego było odnalezienie w Związku Radzieckim romańskich Drzwi Płockich, a następnie, po ponad 10 latach zabiegów i starań, doprowadzenie do powstania ich brązowej kopii, zawieszenia i uroczystego poświęcenia w katedrze płockiej w lutym 1982 r. przez prymasa Polski kard. Józefa Glempa.

Dr inż. J. Chojnacki był bardzo zaangażowany również w życie swojej szkoły – LO im. marsz. S. Małachowskiego, pełniąc przez 30 lat od 1958 r. funkcję przewodniczącego Komitetu Wychowanków najstarszej szkoły w Polsce. Za swoje osiągnięcia w działalności społecznej, naukowej i kulturalnej został uhonorowany licznymi medalami i wyróżnieniami, m.in. czterema klasami Orderu Odrodzenia Polski: Krzyżem Kawalerskim, Komandorskim i Komandorskim z Gwiazdą oraz Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał też zaszczytny tytuł „Płocczanina Roku 1977”.